Borstvoeding. Tijdens mijn zwangerschap was ik van één ding zeker: ik wilde persé borstvoeding geven. Mijn moeder was er altijd zo positief over en ik zag er eigenlijk ook alleen de voordelen van. Ik schreef zelfs een blog over de voor- en nadelen van borstvoeding. Zo zeker was ik ervan. Maar waarom vertelde mij niemand hoe ongelofelijk zwaar het wel niet is? Ik zal de reden vertellen waarom ik na 4 maanden ben overgestapt naar flesvoeding en over mijn ervaring borstvoeding.

Fenna woog bij haar geboorte maar slechts 2990 gram. Door een infectie viel zij ook heel veel af en kwam ze heel moeilijk bij. Ze woog na een week nog maar 2720 gram. En baby’s onder de 3000 gram moeten consequent om de drie uur gevoed worden. Ik had een moeilijke bevalling achter de rug, ik was kapot moe en nog moest ik om de drie uur naar de c2 afdeling waar zij lag om borstvoeding te geven. Ik zette zelfs mijn wekker. Na een week ziekenhuis mochten we naar huis. Daar kwam een dag later de verloskundige haar wegen, en wat hoopte ik dat ze eindelijk de 3000 gram bereikt had. Maar tevergeefs, het was nog steeds een magere 2910 gram. Pas na drie weken had zij de 3000 gram bereikt.

Melkproductie

Het lag niet aan mijn melkproductie: daar kon ik heel Afrika mee voeden. Ik lekte wanneer ik een keertje had afgekolfd en Jean-luc de fles gaf, en had altijd last van stuwingen. Mijn melkproductie was erg aanwezig. Altijd. Zelfs in restaurants. Niemand had mij namelijk verteld dat je zoogcompressen in je bh moest leggen om doorlekken te voorkomen. Ik stond er zelfs niet eens bij stil. Je hele leven heb je nooit last gehad van lekkende borsten, dus waarom denk je er überhaupt aan? Mijn normale bh’s ruilde ik in voor voedingsbh’s. Thank god, door mijn zwangerschap én borstvoeding had ik twee grote luchtballonnen gekregen die op springen stonden. Letterlijk. Het was goodbye to my old cup D, hello cup F. 

Zwaar

De nachten waren zwaar. Soms wilde ze zelfs om de twee uur gevoed worden. Mijn partner kon het helaas niet voor me overnemen, mits ik had afgekolfd, maar dat was dan meestal één flesje, waardoor ik alsnog twee keer kon opstaan erna. En ook al kreeg ze de fles, eerder dat Jean-luc de fles beneden had opgewarmd (want ik had ze in de ijskast gezet), schreeuwde Fenna haar longen uit haar lijfje waardoor ik al stijf in mijn bed lag en daarmee dus ook klaar wakker was. Nee, overnemen was geen succes. Overdag was het ook geen pretje. Overal waar we waren en ik had niet afgekolfd -want ja, een van de voordelen van borstvoeding geven is dat je de baby letterlijk overal kunt voeden – begon ze te huilen als ze honger had, oké normaal, maar de mensen om mij heen begonnen spontaan mee te schreeuwen: ‘Rowena! Rowena! Ze heeft honger!’ Ik was als het ware een wandelende melkkoe geworden.

Kleding

Jurkjes waren ook een no-go. Vooral toen de lente erg vroeg begon dit jaar en de temperatuur steeg naar 30 graden, moest ik alsnog een rokje aandoen, terwijl ik toch echt een jurkje nodig had om mijn nodige vetrolletjes te bedekken. Want een jurkje aandoen én haar voeden in het openbaar is dus pas echt een hell to the no. Ook de voedingsbh’s stonden niet meer zo charmant in strakke kleding. Lees: ik droeg voorheen altijd push up bra’s, maar deze voedingsbh’s bestaan uit stof, waardoor mijn stijve tepels voor iedereen te bewonderen waren.

Klaar mee

Ik was het zat. Na 3,5 maand stond er weer een afspraak op het consultatiebureau en toen de arts vroeg naar mijn borstvoeding, schreeuwde ik mijn frustraties letterlijk uit, waardoor ze me met grote ogen aankeek en met een piepstemmetje antwoordde: ‘Misschien toch maar overstappen naar flesvoeding?’ JA. PLEASE. JA. Mijn handen beginnen alweer te trillen als ik terugdenk aan hoe mensen mijn behandelde, hoe elke nacht een hel was, hoe beperkt mijn kleding werd, enzovoort. Nu ben ik al een hele week overgestapt naar flesvoeding. En guess what. Ze slaapt soms negen uur door, ze heeft al twee nachten doorgeslapen (van 12 tot 6 en 11 tot 8 (!)), als ze uitschreeuwt dat ze honger heeft, zeg ik nu heel makkelijk: ‘Maak maar een fles klaar.’ En afkolven – dat afkolfapparaat is ook nog zo duur als de pest. Huren is namelijk 70 (!) euro per maand. En ik dacht dat het vergoed werd. Ha ha. Who’s laughing now? 

Nee, flesvoeding is hemels. Geweldig. Ze is meer verzadigd. Ik blij. Baby blij. Ik merkte trouwens ook dat mijn melkproductie af nam. Ik kon eerst twee flesjes vullen, nu maar ééntje. Het lekken was ook afgenomen, en ik heb helemaal geen last van stuwingen. Ik denk dus ook dat het maar een betere oplossing was voor haar om over te stappen.

Wat is jullie ervaring met borstvoeding? En ben je ook overgestapt naar flesvoeding? Zo ja, hoelang na borstvoeding? Ik ben zo benieuwd! 

 

2 Comments

  1. Hihi, zo herkenbaar om te lezen. Onze Madame was zwaar genoeg en erg tevreden.. Toch voelde (en noemde) ik mezelf ‘Mevrouw Campina’ of ‘Bertha’. Ik vond het ontzettend vermoeiend en behoorlijk zwaar.

    Ik heb borstvoeding gegeven tot ik weer moest werken. Daarna wilde ik graag 50/50, maar was mijn melk zo ineens ‘op’. Op dit moment ben ik bijna 37 weken zwanger en ga ik straks borstvoeding toch weer proberen, ondanks dat t ontzettend pittig is.

    • Haha wat een leuke bijnamen! Zelf niet opgekomen! Gefeliciteerd met je tweede zwangerschap. Misschien valt het bij de tweede wel mee, I don’t know! Heel veel succes in ieder geval. Liefs!

Write A Comment