Een tweede kindje… Hoe denk ik hier nu over? Als je net bevallen bent, vragen mensen je vaak of je er misschien nog wel een zou willen. Als je in je kraamtijd zit en je op een roze wolk zit, zal je misschien wel volmondig ‘ja’ knikken. Ik heb dat echter niet zo ervaren. Mijn bevalling was een regelrechte hel en ook had ik er zo nu en dan moeite mee dat mijn leven in één klap zo veranderde. Natuurlijk was Fenna een bewuste keuze: maar je moet toch altijd even omschakelen dat je prioriteit bij een ander ligt.

Nu dat Fenna 4,5 maand is zou ik aan allesbehalve een tweede kindje moeten denken, maar omdat ik er zo veel vragen over krijg, besloot ik even mijn gevoel en gedachten op dit moment hierover op te schrijven (lees: typen ha-ha). Dus laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Voor mijn geen tweede kind op dit moment. Misschien zal ik nog bijdraaien over een aantal jaar, wie weet, maar voor mij is het nu een nee. Eén kind is nog makkelijk, niet gek dat daarom de uitdrukking ‘geen is een’ bestaat. Een kind kun je nog vaak overal mee naartoe slepen, en die slapeloze nachten gelden ook maar voor één. Een tweede kind zou al heel wat veranderen. Meer oppas, meer slapeloze nachten en ga zo maar door.

Egoïstisch

Het is natuurlijk wikken en wegen. Ik heb altijd gedroomd van een grote familie. Of nou ja, ‘groot’, wel drie kinderen. Misschien dat dat ooit nog gebeurd, who knows, maar op dit moment zie ik alleen nadelen voor een tweede kind. En dan kun je me heel erg egoïstisch noemen, want daar komt het eigenlijk ook op neer als je dit zo leest, toch? Ik heb geen zin meer slapeloze nachten en meer oppas te regelen. Ja, ik ben bewust jong mama geworden, maar ik ben bewust van één kindje mama geworden. Ik was klaar voor een baby en een toevoeging aan ons gezinnetje. Met een kindje kan ik nog makkelijk weggaan en haar achterlaten bij haar vader of opa en oma. Als ik straks twee of drie kinderen heb, zullen de opa’s en oma’s denk ik wel het slot op de deur houden als Jean-luc en ik een weekendje er tussen uit willen gaan. Heel begrijpelijk ook.

En omdat ik nog studeer is het gewoon niet haalbaar om binnen nu en twee jaar weer een kleine erbij te hebben. Misschien in de verre toekomst. Maar voor nu neem ik genoegen met mijn liefste kindje, Fenna. Buiten het feit dat ze best een ‘moeilijke’ baby is — veel huilen, veel aandacht willen, enzovoort. Ik heb mijn handen op dit moment al vol. En laat ik er ook nog eens twee hondjes bij hebben die óók aandacht willen: hé, ik heb al drie kindjes, hoor.

Hebben jullie ook maar een kinderwens gehad voor één kindje? Of hoeveel kindjes hebben jullie?

1 Comment

  1. Ik zelf als man zijnde heb ik Nee gezegd voor een tweede baby aan mijn toenmalige partner. En ik heb er zeker geen spijt voor mijn keuze.

    Weet je, we leven niet meer in de tijden van onze ouders en of grootouders… Ik vermoed gewoon dat het toen veel makkelijker was om een gezin te stichten met meerdere kinderen dan nu. Er komt gewoon veel bijkijken… slapeloze nachten geen romantiek met je vrouw, poep poep en nog eens poep… Bij mij voelde alsof je werd gestraft. Dus ik zei letterlijk NEE…
    Maar mijn partner wou de tweede wel… Nou vaarwel dan aan elkaar…

    Ik denk dat jij op mij lijk bij deze.. je hebt gezien hoe en wat is om een ouder te zijn al in details… En het is gewoon zwaar gevallen daardoor wil je geen tweede… Begrijpelijk…

    Bovendien je moet op een dag stoppen met je zelf straffen en kiezen naar je eigen ik. Vanuit de ik centraal kun jeje leven opbouwen dat ook jou gaat voeden.. nu voelt het bij jou als een dikke vette sleur die ik zeker ook heb meegemaakt…. Ik kan er veel dingen erover schrijven hier maar wil niet zo intens bemoeien met levens van medemens… Van je leeswerk hoor ik meestal een SOS CALL…

    Ik ben er bewust van dat sommige mensen niets voor niets je realiteit naderen… vanuit dat zicht is het goed dat je sommige adviezen of doen en laten naar je eigen kopieer zodat je baat heb in je leven…

    Conclusie : Mijn mening is dat jij een groot verandering moet gaan in je leven (realiteit)… En dat is zeker en zeker niet afvallen….

    Dag Rowena…

Write A Comment