Het leek alsof het de dag van gister was, dat ik door een hel ging. Niet letterlijk, natuurlijk. Maar om een bevalling nu iets hemels te noemen, vind ik misschien niet de goede verwoording. Het leek alsof het de dag van gister was dat er klein propje mens op mijn borst gelegd werd, en ik het ‘mijn kindje’ mocht noemen. Een intens gelukkig moment, dat ik nooit meer zou vergeten.

Turbulent jaar

Nu is dat klein propje mens niet echt bepaald een propje meer. Eerder een rebels mensje. Ze brabbelt, kan mama en papa zeggen, loopt bijna en weet precies wanneer ze iets doet wat wél en niet mag. In dat jaar is niet alleen zij veel veranderd, maar merk ik ook dat ikzelf ben veranderd en mijn relatie. Het afgelopen jaar was een erg turbulent jaar, om het goed te mogen verwoorden. Naast het feit dat Fenna op de aardbodem werd gezet, kwam ik ook in een nieuw huis terecht en dat voor mij echt even wennen was.

Invloed op relatie

Zoals jullie weten, gaf ik de eerste 4 maanden borstvoeding en al snel stapte ik over op flesvoeding. Waarom lees je hier. Fenna huilde erg veel de eerste maanden en door het verbouwen in ons nieuwe huis, werd ik er ook niet vrolijker van. Ik vond het erg moeilijk om een kersverse mama te zijn en te genieten van haar baby die zó veel huilde. Soms werd ik er gewoon zo gek van dat ik het afreageerde op Jean-luc zodra hij thuiskwam van zijn werk. Ik moet zeggen dat dat ook echt zijn tol heeft geëist in onze relatie. Gebroken nachten, ik die de hele dag thuis zat en Jean-luc die ook niet wist wat hij ermee aan moest zodra hij een dagje met haar thuis was. We waren gewoon allebei doodop. Er moest ook nog veel gebeuren in het huis en deden daarom ook héél veel in één keer. We waren gesloopt en onze relatie ging door een grote test. Gelukkig slaagden we.

School

Na 7 maanden thuis gezeten te hebben met Fenna, besloten we haar naar de kinderopvang te brengen. Ik begon namelijk weer met school en moesten Fenna daarom ergens naartoe brengen. Kinderopvang is de beste keuze ooit geweest! Ze speelt er heerlijk met andere kindjes, leert er ook veel, krijgt alle aandacht en we laten haar er altijd weer met een gerust hart achter. Soms als ik dan even geen school heb op de dagen dat zij naar de kinderopvang gaat, kan ik ook weer even tot mezelf komen. Wat vind ik dat heerlijk! Jean-luc en ik hebben allebei een druk leven. Jean-luc werkt full time, ik studeer en run mijn eigen bedrijfje ernaast. Soms als ik dan eenmaal met haar thuis ben, voel ik me schuldig dat ik haar niet alle aandacht kan geven. Ik moet namelijk leren en deadlines halen, ook als ze thuis is…

Veranderingen

Maar wat is ze veranderd in een mooi, lief mensje! Op het begin had ik wel zo mijn twijfels of ze ooit ging stoppen met huilen. Ik hoorde namelijk allemaal (horror)verhalen van andere moeders waarbij hun kinderen wel tot 1,5 jaar aan één stuk door huilde! Gelukkig was dit bij de 5de maand al weg getrokken en sliep Fenna ook al snel door. Na 5-6 maanden sliep ze van 20.00 uur tot 08.00 – 08.30 uur! Heerlijk! Ook lacht ze super veel en is ze altijd vrolijk. Je merkt echt aan haar dat ze zo’n vrolijk kindje is. Vreemde gezichten vindt ze alleen maar interessant en iedereen krijgt een lach van haar.  Mooi om te zien!

Persoonlijke ontwikkeling

Ik hoop haar in de toekomst nog veel liefde te mogen geven en dat ze zich zo blijft ontwikkelen in een mooi, lief en vrolijk mens. Het brengt je zo veel vreugde in je leven. Ik merk ook dat ikzelf een heel ander mens geworden ben na haar komst. Het mama instinct is echt geen fabel. Voorheen konden dingen of mensen mij niet zo veel schelen, maar nu heb ik echt het gevoel dat ik zo veel warme gevoelens koester, waarvan ik niet eens wist dat ik ze had! Klinkt heel stom. Ook vond ik het altijd eng om met andere kindjes of baby’s te praten of te spelen (want eh, wat denken ze wel niet van je?), maar nu gaat het allemaal zo natuurlijk en vanzelf. Als Fenna huilt, honger heeft, een vieze luier heeft, doe ik het méteen. Ik laat haar geen minuut wachten (mits het niet anders kan) en ik sta ‘s nachts ook zonder na te denken voor haar op. Je verandert zo erg in alle aspecten als je mama wordt en je karakter net zo goed!

Nu Fenna al bijna 1 jaar is, kan ik eindelijk met een gerust hart zeggen dat het allemaal goed is gekomen. Ik ben blij wat voor een prachtig mensje ze is geworden en zal worden. Ik hoop dat we nog lekker lang van haar mogen genieten en ze trots is om ons als ouders te hebben. We zullen haar zo veel liefde geven in de wereld en ik hoop dat ze zich geen enkel moment alleen voelt.

Vond jij het ook zo emotioneel toen jouw kindje 1 jaar werd?

Liefs,

Rowena

1 Comment

Write A Comment